Ende 2025 geht Harald Denzel in den Ruhestand. 42 Jahre lang hat er für den Buchverlag gearbeitet, davon 38 Jahre den Betrieb mit Freude und großer Leidenschaft geleitet.
Die Firma wird mangels Nachfolger nicht mehr weitergeführt; zu speziell sind die erforderlichen Kenntnisse.
Somit schließt der legendäre Denzel-Verlag nach 7 Jahrzehnten wohl für immer seine Pforten. –
An dieser Stelle möchte sich Harald Denzel ganz herzlich bei allen Mitarbeitern, Verlagsfreunden, Informanten und vor allem bei den LeserInnen bedanken! ...und vielleicht treffen wir uns einmal dort oben im Gebirge.
In 2000 kocht ik na 18 jaar motorrijden mijn eerste Denzel Grosser Alpen Strassen Fuhrer, onder motorrijders gekend als d'n "Denzel", de "Bijbel" of die gele boek.
Dankzij Harald Denzel, zijn vader Eduard en Denzel Verlag, heb ik de afgelopen 25 jaar fantastische routes mogen ontdekken en rijden. Hartelijk dank. Harald !!!
Parpaillon, Sommeiller, Jafferau, Ligurische en vele andere. Angstaanjagend moeilijk. Adembenemend hoog. Onwaarschijnlijk mooi. Elke keer weer anders en toch betoverend.
Na 2 jaar gebruik maken van de "De Denzel" had ik het lef Denzel Verlag een mail te sturen of zij mogelijk extra foto's wensen.
Harald antwoordde me persoonlijk en toonde zeker interesse. In die tijd bracht ik mijn dia's naar een fotozaak om er de gevraagde TIFF's van te laten maken.
Een kleine investering van mezelf en Harald beloofde me een gratis exemplaar van het boek waar mijn foto's in gebruikt worden. Fair deal. En de eer om mijn foto's in de Denzel te zien verschijnen was fantastisch
Zo ontstond sinds 2002 een lange samenwerking en vriendschap. We ontmoetten elkaar af en toe op Alpenpistes en ook 1 keer op de skipiste kort bij hem in Oostenrijk.
Door de jaren heen werd de samenwerking vanzelfsprekend en vlot. Elke Alpen trip bezorgde ik Denzel Verlag een ruime selectie van mijn nieuwste foto's
Af en toe bezorgde hij mij ook zijn "Wunschlist", de passen of bepaalde composities waar hij een betere foto van wilde. Zo kreeg ik ook regelmatig een avant premiere over routes die hij zelf aan het verkennen was voor een volgend boek. Of ik daar eens wou overrijden als second opinion en extra foto's.
La Norma was er zo één. Colle del Pret en Colle di Gilba waren dan weer ontdekkingen van mijn kant die ik graag met hem deelde.
Door de jaren heen groeide het wederzijds vertrouwen en respect nog meer. Harald vertelde me dat hij regelmatig onbruikbare info kreeg omdat niet iederen de exacte locatie kan beschrijven... Onze telefoongesprekken waren meestal gedailleerd en gepassioneerd. "Voorbij die bocht staat nu een hekje" of "in die bocht werd er een pick-nick plek geinstalleerd door de gemeente". Altijd een goed teken dat die route waarschijnlijk niet onmiddelijk afgesloten wordt.
Dankzij Harald Denzel heb ik de meeste grote sjotter routes in de Alpen meermaals bereden. Voor Monte Chaberton was ik te laat. Jafferau Sommeiller en Ligurische heb ik (jammer genoeg) héél populair weten worden. Ook de beperkingen in rijdagen en rustdagen en invoegen van tol zag ik toenemen. Deze beperkingen zijn niet altijd slecht. Alhoewel ik de laatste jaren op Jafferau en Ligurische toch wel verrast werd door de "extreme" drukte. Het avontuurlijke en desolate gevoel vermindert.
Mijn eerste volledige Ligurische in 2003 was heroïsch. Na 90 minuten rijden was ik misschien 7 of 8 kilometer opgeschoten. De natuur en de uitzichten waren onwaarschijnlijk. En plots besefte ik dat ik op zondagochtend nog geen enkele andere avonturier had ontmoet op deze helse passages. Reality check. Iets minder foto's nemen en iets langer blijven rijden was de boodschap. Net voor Col des Seigneurs reed ik voldoende lang in het midden van het spoor om een tegenligger te doen vertragen en te kunnen aanspreken.
Bonjour, je suis Michel. Est-ce que c'est encore loin......
In die periode was Fort Central tot Col des Seigneurs het moeilijkste of meest extreme deel van de LGSK.
Sinds 2015 is de moeilijkste passage op LGKS van Passo Tanarello (naast Il redentore) tot Baisse di Sanson, mogelijk is deze afdaling richting La Brigue ondertussen zelfs onberijdbaar en afgesloten !!!
Na 20 jaar onverharde routes rijden weet ik nu perfect dat elke route, elke dag, er anders kan bijliggen...
Dit zal eeuwig een feit blijven dat geen enkel forum of reisverhaal kan bijhouden...
Laat dat nu net de charme van die "sjotterstreckes" zijn.
Vanaf heden kan ook Harald Denzel opnieuw en zonder werkstress genieten van zijn sjotterstreckes !
Michel a.k.a. Big Mike Belgium
Bij het schrijven van deze pagina en het selecteren van onderstaande foto's besef ik pas hoe drastisch de Grosser Alpen Strassen Fuhrer mijn leven beinvloed heeft !!!
Hieronder een greep uit de talrijke fantastische bergmomenten die ik de afgelopen 25 jaar mocht beleven.
Who is Big Mike?
Een kleine toelichting over mezelf.
Sitemap
Reisroute door m'n site.
Nieuws
Nieuwspagina
Copyright Big Mike Belgium
enkel na schriftelijke toestemming !